Taa geçmişe gittim. Bir süre de gelemedim. Takılıp kalmak istediğim güzellikler kadar, koşarak uzaklaştıklarımla karşılaştım.
Alt tarafı bir kahve koymak istemiştim. Suyu beklerken oluverdi. Soğuk kahve severimler, 80 derece suda lezzetli olanlara, o da portakal kabuklulara karıştı. Bir kahve bir yaşam. Her yaşamda ayrı insan olamayışlarımız. Kendini kandırma yolunda nefes nefese kalışlarımız. Sanırım son nefesimize kadar anlayamayacağız; aslında kahve sevmediğimizi.
Komik, ne kadar da uzun sürebiliyor bir suyun kaynaması. Buharlar arasında dumanlanıveriyor kafan. Sanırım buhar sarhoşluğu bu. Hemencecik geçiyor etkisi. Kahveni koyuyorsun. Süt ve şeker de lazım. Artık sek içemiyor oluşun yaş almışlıktan olsa gerek.
Yudumlarken gülüyorum. Gel-git'leri seviyorum. Hep böyle "an"larla sınırlı yüzleşmeler yaşamaktan memnun, denemelere deneme olsun diye yazıyorum.
